وزیر راه و شهرسازی، خانم فرزانه صادق مالواجرد، روز شنبه ۱۱ اسفند در نشستی با استانداران گفت که نقدینگی وزارت راه به صفر رسیدهاست. ورشکستگی وزارتخانهها و کمبود بودجهای که وزیر راه و شهرسازی از آن سخن میگوید، نشاندهندهی بحران ساختاری در نظام سرمایهداری وابسته و نئولیبرالیستی است. این بحران نه تنها ریشه در بیخردی در راهبردی اقتصاد و فساد اداری دارد، بلکه برآیند منطقی سیاستهای اقتصادی است که برای انباشت سرمایه برای طبقهی فرمانروا و بر ضد منافع تودهها برنامهریزی شده و پیاده میشود.
دولت برای پیدا کردن پول و راه حل برای کسری بودجه و ناترازیهای مالی، به جای بستن حسابهای بانکی نهادهای انگلی و یا افزایش مالیات بر سرمایههای بزرگ، به پیاده کردن دستور نئولیبرالیستی رهبر زیر نام «مولدسازی» روی آورده است و به فروش زمینها، کارخانهها، شرکتهای دولتی و سرمایههای عمومی به دوستان رانتخوار میپردازد. این سیاست نه تنها چالشهای ساختاری اقتصاد را حل نمیکند، بلکه مایه افزایش نابرابریهای طبقاتی و از دست رفتن کنترل عمومی بر سرمایههای استراتژیک کشور میشود. برنامه «مولدسازی» بخشی از فرآیند خصوصیسازی و کالاییسازی است که در خدمت انباشت سرمایه برای طبقهی فرمانرا انجام میشود. دولت با فروش کارخانهها، زمینها و دیگر سرمایه های عمومی، در واقع سرمایه جمعی مردم را به نفع سرمایهداران بزرگ و به زیان طبقهی کارگر و رنجبران به بخش خصوصی واگذار میکند.
وزیر راه و شهرسازی از کمبود نقدینگی در وزارتخانهها سخن میگوید، ولی همزمان نقدینگی در بازار انگلی روزانه در روند افزایش است. این تضاد نشاندهندهی ناکارآمدی نظام اقتصادی فرمانروا است. در نظام سرمایهداری، نقدینگی به جای اینکه در خدمت تولید و بهبود شرایط زندگی مردم باشد، در دستان سرمایهداران و سوداگران انباشته میشود و به سفتهبازی و افزایش بهای کالاها دامن میزند. شرایط کنونی برآیند منطقی شیوهی تولید سرمایهداری است که در آن سرمایهداران به دنبال بیشسازی سود هستند
دیدگاهتان را بنویسید