🛡️
امروز با یک چالش تازه و درعینحال بسیار جدی روبهرو هستیم؛ چالشی که تنها در چارچوب بریکس و سازمان همکاری شانگهای، و تنها با اتحاد واقعی و اراده مشترک همه ما قابل مهار است. ماهیت این روند روشن است: تلاش امریکا برای ایجاد امپراتوری نوینی که نهفقط آمریکای لاتین و نیمکره غربی، بلکه هر نقطهای را که بتواند، زیر سلطه خود بگیرد.
🤝ویژگی دوم این وضعیت، طنین جهانی آن است. امریکا نیجریه را بمباران کردهاست، ایران را با حملات تازه تهدید میکنند و در پی تصاحب همه شریانهای حیاتی ترابری از پاناما و سوئز گرفته تا راه ابریشم و حتی قطب شمال جهاناست.
📉اما برای ما، تغییر مسیر مالی–اقتصادی اهمیت حیاتی دارد. بحرانی که در کشور ما ایجاد کردهاند، با افزایش مالیات و سقوط نرخ رشد از چهار درصد به نزدیک صفر، کاملاً ساختگی است. متأسفانه، بقایای دوران یلتسین همچنان در کرملین و دولت نشستهاند و همان سیاستهای تحمیلی دهه ۱۹۹۰ را ادامه میدهند؛ سیاستهایی که کشور را مانند یک دولت بیپشتوانه آفریقایی، صرفاً به محل غارت منابع تبدیل میکند و جایی برای استراتژی سنجیده یا حمایت از افراد بااستعداد باقی نمیگذارد.
در چنین شرایطی، بازسازی بنیانهای اقتصادی کشور نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی فوری است. ما نیازمند برنامهای هستیم که بتواند سرمایهگذاری داخلی را احیا کند، نرخ بهره را به سطح قابلقبول برساند و امکان رشد واقعی تولید را فراهم آورد. باید منابع بهجای خروج از کشور، در صنایع مادر، فناوریهای نو و زیرساختهای حیاتی متمرکز شود. همچنین ضروری است که نظام بانکی از حالت سوداگرانه خارج شده و به موتور تأمین مالی تولید تبدیل گردد. بدون این اصلاحات، هیچ برنامه توسعهای—روی کاغذ—به نتیجه نخواهد رسید و کشور همچنان در چرخه رکود و وابستگی گرفتار میماند.
دیدگاهتان را بنویسید