جمهوری اسلامی مانند دیگر کشورهای سرمایه داری یاد گرفته است که میان چند دسته که هم نظام سرمایه داری را قبول دارند و هم نظام روبنایی و دینی آن را، رقابت ایجاد کند که تا نام این مضحکه تمام عیار را انتخابات بگذارد. همه ی این نمازگزاران به سوی قبله نئولیبرالیسم و جماران حتا باید از چندین فیلتر حکومتی رد بشوند تا سرسپردگی کامل آن ها به نظام سرمایه داری و ولی فقیه ثابت شود.
با این همه رژیم ولایت فقیه هم خدا را می خواهد و هم خرما را. از یک طرف انتخابات نمایشی برگزار میکند و از طرف دیگر دلش میخواهد که برای مشروعیت نظام تعداد شرکت کنندگان خیلی بالا باشد.
رژیم پورمحمدی، یکی از مسئولان مستقیم اعدام های زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را به میدان فرستاد تا رقابت مصنوعی ایجاد کند.
پورمحمدی گفت: اگر می خواهید شما را قبول داشته باشند، روی منبر بروید و بگویید مردم در رأی دادن آزادید. اگر ناراحتید، از آنکه به او رأی داده اید، رأیتان را پس بگیرید! به یک نفر دیگر بدهید. می گویند نفر بعدی چه فایده! می گوییم شما اول رایت را از آن آقایی که می گویید قول داد و عمل نکرد پس می گیری و دیگر به او رای نمی دهی. مجازاتش می کنی. می گویی تو دیگر قابل اعتماد من نیستی. اگر هم فکرش هم آمد و خواست رای بگیرد، می گویی هم فکرانت ظاهرا خب عمل نکردند و اعتماد من اکنون سلب شده است.
جمهوری اسلامی برای دلداری دادن به نیروهای مایوس خود، برای قوی کردن خود در مذاکره با امریکا میخواهد تعداد شرکت کنندگان را با هر شیوه ای بالا ببرد.
ولی آمار خود رژیم نشان داده بود که درصد شرکت زیر ۵۰ و در تهران زیر ۲۰ درصد خواهد بود. رژیم ولی فقیه در داخل و در خارج منزویتر خواهد شد.
دیدگاهتان را بنویسید