📌
🤐 کمونیستهای وفادار؛ سازمانیافته یا نه؟
کاربرد «فراکسیون» در باره جناح کمونیستی در حزب نادرست است. ما میدانیم که کمونیستهای وفادار در کنگرهٔ ششم و هفتم بودند و برخی از عضوهای کمیتهٔ مرکزی حزب هم کمونیست هستند. ولی آنچه که میبینیم این است که این رفیقان در برابر جناح راست حزب سازماندهی ندارند و یکپارچه نیستند. جناح راست بدون هیچ تردیدی فراکسیونی کار میکند و پنهانی خط مشی و خط ایدئولوژیک حزب را رهبری میکند. چرا این رفیقان کمونیست کاری در برابر جناح راست انجام نمیدهند؟ راستش این است که ما نمیدانیم. شاید ترس از تکهپاره شدن بیشتر حزب، یا امید به تغییر تدریجی، یا عدم باور به تأثیرگذاری خود، آنها را به سکوت کشانده است.
⚖️ تخطی از اساسنامه
بر پایه اساسنامه حزب، تصمیمگیری با کنگره، کمیته مرکزی و هیئت سیاسی است. یعنی در سلسله مراتب ارگانهای حزبی، هنگام تصمیمگیری کمیته مرکزی بالاتر از هیئت سیاسی است. برای ما روشن نیست که هیئت سیاسی حزب توده ایران چگونه به این آسانی میتواند تصمیمهای کنگره را زیر پا بگذارد، و کمیته مرکزی هم خاموش بماند. این روند کاری برای ما بسیار شگفتانگیز است. اگر اساسنامه جدی گرفته نمیشود، پس چه چیزی در حزب جدی گرفته میشود؟ این پرسشی است که هر عضو و هوادار حزب باید از خود بپرسد.
📕 درسنامهٔ ماتریالیسم تاریخی؛ استالینیسم؟
رفیق امیدوار در نشستی درسنامهٔ جاودان رفیق نیکآیین دربارهٔ ماتریالیسم تاریخی را «سرآغاز شکوفایی استالینیسم در حزب» خواند. رفیق امیدوار و هماندیشانش حتی راه رشد غیرسرمایهداری را نمیپذیرند و نوشتهٔ رفیق اخگر دربارهٔ راه رشد غیرسرمایهداری را «گنگگویی» میخوانند. حتی این شمارهٔ دنیا را از بایگانی حزب برداشتند. این یعنی نه فقط مخالفت با نیکآیین، بلکه با هرگونه اندیشهٔ مستقل کمونیستی که خارج از چارچوب سوسیالدموکراسی باشد.
دیدگاهتان را بنویسید