منبع:thetricontinental.org
جنگ جهانی اول انقلاب روسیه (1917) را آغاز کرد که به دنبال آن اتحاد جماهیر شوروی، اولین دولت کاملاً فعال کارگری جهان و موجی از مبارزات آزادیبخش ملی انقلابی ایجاد شد. جنگ جهانی دوم با ایجاد جمهوری دموکراتیک خلق کره (1948) و جمهوری خلق چین (1949) به پایان رسید که با موج دیگری از مبارزات آزادیبخش ملی همراه شد که شامل پیروزی های مهم سوسیالیستی در ویتنام (1954 و 1975) و کوبا (1959) بود.
ما امروز در دوره انقلاب ها زندگی نمی کنیم. با این حال، یک خلق و خوی جدید روشن و بیداری روح برای پیشبرد پروژه های ناتمام آزادی ملی که در دوره قبلی اغاز شد، وجود دارد. سلطه سیستم نو استعماری غرب مورد سوال قرار گرفته است. ما شاهد “تغییراتی هستیم که در 100 سال گذشته دیده نشده است” و وارد دوره جدیدی از تاریخ می شویم.
به طور خلاصه، می توانیم بگوییم وجود دارد هشت تضاد اصلی در جهان اشکار است:
• امپریالیسم به رهبری ایالات متحده در مقابل سوسیالیسم نوظهور به رهبری چین.
• سرمایه رانت جوی انگلی در مقابل نیازهای جوامع برای توسعه پایدار محیط زیست، صنعت، کشاورزی و اشتغال.
• امپریالیسم تحت رهبری ایالات متحده در مقابل ضرورت فوری حاکمیت ملی کشورهای سوسیالیستی و سرمایه داری در جنوب جهانی.
• طبقات حاکم شمال جهانی در مقابل بورژوازی کشورهای سرمایه داری در جنوب جهانی.
• طبقه حاکم برتری طلب سفیدپوست G7 (و بقیه شمال جهانی) در مقابل طبقات مردمی (کارگران، دهقانان و خرده بورژوازی پایین) در کشورهای پوست تیره جنوب جهانی.
• بورژوازی و اقشار بالای کشورهای سرمایه داری جنوب جهانی در مقابل طبقات مردمی جنوب جهانی.
• امپریالیسم غربی در مقابل اینده سیاره و زندگی انسان.
• تضاد درونی بین بورژوازی شمال جهانی در مقابل میلیون ها طبقه کارگر (بخش های فقیر و رو به رشد ماهر و نیمه ماهر) در شمال جهانی.
دیدگاهتان را بنویسید