پس از استقلال کشورهای آفریقایی، آنها متوجه شدند که استعمار تنها به بهرهبرداری از منابع طبیعی محدود نمیشود، بلکه آنها تبدیل به مکانهایی برای دفن زبالههای خطرناک و سمی میشوند. این پدیده که به نام “استعمار زباله” شناخته شده است، به جابجایی مواد زاید خطرناک از کشورهای صنعتی به کشورهای در حال توسعه یا جنوب جهانی اشاره دارد.
کشورهای آفریقایی از دهه 1980 متوجه شدند که شرکتهای فراملیتی زبالههای هستهای و صنعتی کشورهای صنعتی را به قاره آفریقا منتقل میکنند. در برخی موارد، دولتهای آفریقایی برای تخلیه این زبالهها در کشور خود قراردادهایی امضا کردند. هزینه دفع زبالههای خطرناک در آفریقا بسیار کمتر از کشورهای صنعتی بود، به طوری که در دهه 1980 هزینه دفع یک تن زباله در آفریقا بین 2.50 تا 50 دلار بود، در حالی که این رقم در کشورهای صنعتی بین 100 تا 2000 دلار بود.
این پدیده در سطح جهانی با فساد، نقض حقوق بشر و سوء استفاده از کشورهای فقیر همراه است. یک نمونه برجسته این وضعیت، اتفاقی است که در سال 1987 در کگو، نیجریه رخ داد. شرکتهای ایتالیایی زبالههای سمی را به عنوان کود شیمیایی به نیجریه وارد کرده و در نهایت منجر به مسمومیتهای شدید و مرگ و میر مردم شدند.
علاوه بر این، در یک یادداشت معروف، لری سامرز، اقتصاددان ارشد بانک جهانی، گفت که انتقال صنایع آلاینده به کشورهای فقیر، از نظر اقتصادی منطقی است. این اظهارات نشان میدهند که برای امپریالیست ها ارزش زندگی انسانها در کشورهای جنوب جهانی در مقایسه با کشورهای شمال جهانی کمتر است. این روند با وجود مخالفتهای رسمی و اعلام آن به عنوان جرم، همچنان ادامه دارد.
دیدگاهتان را بنویسید