اگرچه بسیاری از اتحادیههای کارگری در اتحادیه اروپا به طور سنتی مخالف تقویت نظامی به دلیل ایدئولوژی صلحگرایانه خود بودهاند، اما در سالهای اخیر تعداد بیشتری از آنها حاضر شدهاند که تقویت نظامی را به عنوان پاسخی به چالشهای امنیتی در اروپا حمایت کنند.
همراستایی میان احزاب پارلمان اتحادیه اروپا درباره تقویت نظامی تأثیر زیادی بر رهبران اتحادیهها داشته است و آنها
بهطور عمده سیاستهای دولتی را تأیید میکنند. فعالیتهای صلحطلبانه در اروپا با دشواری مواجه است، اما اتحادیههای کارگری در گذشته نقش تعیینکنندهای در مبارزه برای صلح و کاهش تسلیحات ایفا کردهاند.
رهبران اتحادیه های CGT og CFDT در فرانسه و DGB در آلمان Unison انگلیس و CGIL از کسانی است که از تقویت نظامی دولتهای خود کم و بیش حمایت میکند.
اتحادیهها بهطور تاریخی فقط نگران شرایط کاری و حقوق اعضای خود نبودهاند، بلکه همواره در جهت صلح، دموکراسی و کاهش تسلیحات نیز فعالیت کردهاند. اما وضعیت امروز چیست؟ اتحادیههای کارگری در شرایطی که پارلمان هادر اروپا تقریباً بهاتفاق آرا تصمیم به تقویت نظامی گرفتهاند، کجا ایستادهاند؟
کارنامهای که اتحادیهها به آن پاسخ دادهاند، بیشتر بر روی همراستایی تقویت نظامی و ارزشهای اتحادیهها درباره صلح، دموکراسی و همبستگی بینالمللی تأکید دارد.
یکی از پیشنهادات برای تأمین مالی تقویت نظامی، مالیات جنگ است. با این حال، رئیسهای اتحادیهها همچنان بر این باورند که منابع مالی برای تقویت نظامی نباید از جیب کارگران و مردم عادی تأمین شود.
با این حال، بیشتر آنها تأکید دارند که تقویت نظامی نباید منجر به کاهش خدمات اجتماعی یا شرایط کاری شود.
بنابراین، اگرچه اتحادیهها ممکن است به طور سنتی “خوشحال” از تقویت نظامی نباشند، اما ضرورت حفاظت از منافع ملی در دوران افزایش نااطمینانی را به رسمیت میشناسند.
دیدگاهتان را بنویسید