لنین و بسط نظریهٔ امپریالیسم فراتر از کتاب «امپریالیسم»

image_printچاپ


📌 با الهام از نوشته جان بلامی فاستر- montly-روو

📖🌍 برای درک کامل دیدگاه لنین دربارهٔ استثمار جهانی، مطالعهٔ کتاب «امپریالیسم» به تنهایی کافی نیست. مجموعه‌ای از نوشته‌های کلیدی او بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰، که عمدتاً پس از انقلاب اکتبر و در چارچوب رهبری او بر کمینترن (انترناسیونال کمونیستی) نگاشته شدند، به طور مستقیم به مسائل ملی و استعماری می‌پردازند.
📝🔥 این آثار شامل «انقلاب سوسیالیستی و حق ملل در تعیین سرنوشت خویش» (۱۹۱۶)، «امپریالیسم و شکاف در سوسیالیسم» (۱۹۱۶)، «سخنرانی برای دومین کنگرهٔ سراسری سازمان‌های کمونیستی خلق‌های شرق» (۱۹۱۹)، «پیش‌نویس تزهای مقدماتی دربارهٔ مسائل ملی و استعماری» (برای کنگرهٔ دوم کمینترن، ۱۹۲۰)، و «گزارش کمیسیون مسائل ملی و استعماری» (۱۹۲۰) می‌شوند.

⚖️🌐 در این نوشته‌هاست که لنین تحلیل خود را در مورد تضاد بین ملل ستمگر و ملل تحت ستم بسط می‌دهد. او در «پیش‌نویس تزهای مقدماتی» تمایز روشنی قائل می‌شود: از یک سو «ملل ستمدیده، وابسته و تابع» و از سوی دیگر «ملل ستمگر، استثمارگر و حاکم».
🚩💼 او تأکید می‌کند که بین‌الملل‌گرایی پرولتاریا مستلزم آن است که منافع مبارزه در هر کشور، تابع مبارزه در مقیاس جهانی شود. لنین هشدار می‌داد که سرمایه‌داری اغلب با ایجاد دولت‌های صوریِ مستقل که از نظر اقتصادی، مالی و نظامی وابسته هستند، ماهیت استثمار بین‌المللی را پنهان می‌کند.
✊🌏 این آثار، در کنار کتاب اصلی‌اش، نشان می‌دهند که لنین به وضوح استثمار نظام‌مند پیرامون را به عنوان یک ستون مرکزی امپریالیسم می‌دید و بر ضرورت اتحاد انقلاب پرولتری در مرکز با جنبش‌های رهایی‌بخش ملی در مستعمرات تأکید می‌کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *