📌
💸 فقر و سفره‌های خالی
افزایش بی‌سابقه قیمت مرغ تا مرز ۴۰۰ هزار تومان در حالی رخ می‌دهد که مصرف گوشت مرغ در میان خانوارها کاهش یافته است. این کاهش مصرف نه نشانه تغییر سلیقه، بلکه نشانه عقب‌نشینی سفره‌های فقیرتر از پروتئین است. خانوارهایی که پیشتر مرغ ارزان‌ترین گوشت سفره‌شان بود، اکنون با قیمت بازار ۴۰۰ هزار تومان، عملاً از این کالای اساسی حذف شده‌اند.
📉 شکاف طبقاتی و دوگانگی بازار
دبیر فدراسیون طیور قیمت ۴۰۰ هزار تومانی را «غیرمنطقی» نمی‌داند، اما برای طبقه های پایینی برابر ما کمبود پروتئین است. شکاف طبقاتی در جایی عمیق‌تر می‌شود که کاهش تولید ۲۰ میلیون قطعه‌ای در ماه گذشته، به‌جای هشدار به سیاست‌گذار، به توجیهی برای قیمت‌های بالاتر تبدیل می‌شود. بازار مرغ به آینه‌ای بدل شده که در یک سو هزینه‌های تولید و در سوی دیگر، سفره‌های خالی را نشان می‌دهد.
🏛️ بی‌کفایتی مدیریت، وعده‌های توخالی
دولت در تأمین نهاده‌های دامی کمک مؤثری به تولیدکنندگان نکرده و قیمت نهاده‌ها هر چند روز یک‌بار جهش می‌کند. صادرات ۶ هزار و ۵۰۰ تنی محقق نشده و شرایط سیاسی منطقه بهانه‌ای برای ناکامی برنامه‌ها شده است. پیشنهاد اصلاح سازوکار کالابرگ نیز نشان می‌دهد که سیاست‌گذار به‌جای حل ریشه‌ای مشکل، به دنبال مسکنی برای مدیریت نارضایتی است. مدیریتی که تولید را به ۱۱۰ میلیون قطعه جوجه‌ریزی ماهانه محدود می‌کند، اما از کنترل قیمت نهاده‌ها عاجز است.
⚙️ اقتصاد نئولیبرال و فشار بر تولیدکننده و مصرف‌کننده
افزایش روزافزون نهاده‌ها در شرایطی که تولیدکنندگان با کمبود شدید نقدینگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، دقیقاً همان منطق اقتصاد نئولیبرال است: رهاسازی قیمت‌ها، عقب‌نشینی دولت از حمایت، و انتقال بار بحران به ضعیف‌ترین حلقه‌ها. مرغداران با هزینه‌های سرسام‌آور و تلفات ۱۰ درصدی می‌جنگند و مصرف‌کنندگان با قیمتی که هر روز بالاتر می‌رود. در این میانه، تنها چیزی که رشد می‌کند، فاصله میان توان پرداخت مردم و هزینه تمام‌شده تولید است.
دیدگاهتان را بنویسید