در شرایطی که آمارهای رسمی از افزایش ۸ درصدی تولید گوشت طیور در کشور سخن میگویند، بازار گوشت قرمز شاهد جهشی بیسابقه در قیمتهاست. در تهران و بسیاری از استانها، بهای هر کیلو گوسفند و گوساله زنده به بیش از ۳۵۰ هزار تومان رسیده است. این در حالی است که قدرت خرید مردم روزبهروز کاهش مییابد و سفره زحمتکشان و کارگران از ابتداییترین نیازهای غذایی تهیتر میشود. تورم افسارگسیخته و گرانی گوشت، نمادی از بحران ساختاری در اقتصادی است که سالهاست زیر چکمههای سیاستهای رانتی و نئولیبرالیستی این حاکمیت فرسوده و فاسد خرد شده است.
رژیمی که با خصوصیسازیهای بیضابطه، واگذاری صنایع به وابستگان و حذف حمایت از تولید داخلی، بنیان اقتصاد ملی را نابود کرده، امروز میکوشد آمارهایی همچون “افزایش تولید طیور” را به عنوان نشانهی رشد معرفی کند. اما واقعیت این است که حتی با رشد تولید، توزیع ناعادلانه و انحصار در دست مافیاهای وابسته به قدرت، امکان دسترسی مردم به کالاهای اساسی از بین رفته است.
در حالی که فرزندان و خانوادههای سران بزرگ و کوچک حکومت در دوبی، ترکیه و کشورهای اروپایی در رفاه و آسایش زندگی میکنند، اکثریت مردم با گرسنگی، بیکاری، افسردگی، سرطان و بیماریهای قلبی دستوپنجه نرم میزنند. فاصلهی طبقاتی به شکافی عمیق بدل شده که هر روز جان تازهای از جامعه میگیرد و امید به آینده را میبلعد.
راه نجات مردم ایران، نه در ادامهی این اقتصاد وابسته و رانتمحور، بلکه در گذر از این نظام پوسیده و ایجاد اقتصادی تولیدی، مستقل و شفاف است؛ اقتصادی که محور آن انسان، کار، عدالت اجتماعی و توزیع برابر ثروت باشد، نه رانت و فساد. تنها با یک دستگاه اداری پاسخگو، پاکدست و مردمی میتوان به داد فرودستان رسید و امید را به جامعه بازگرداند.
دیدگاهتان را بنویسید