–
خاورمیانه همچنان یکی از بیثباتترین مناطق جهان است و هر توافق یا آتشبس موقتی بهسادگی میتواند فروبپاشد. در ظاهر، اسرائیل با سیاستهای آمریکا و برخی کشورهای عربی در مسیر صلح پیش میرود، اما در واقع، بحرانهای درونی این کشور عامل اصلی تداوم تنش است. دولت ائتلافی بنیامین نتانیاهو، که بر پایهی نیروهای افراطی ملیگرا شکل گرفته، مشروعیت خود را از احساس خطر و دشمنی دائمی تغذیه میکند. برای آنان، امنیت مفهومی جداییناپذیر از سلطهی ایدئولوژیک و مذهبی است و هرگونه مصالحه با فلسطینیان را خیانت میدانند. این نگرش افراطی، ریشه در ساختار ایدئولوژیک صهیونیسم دارد که خشونت را ابزار بقا و گسترش نفوذ خود در منطقه میپندارد.
هرچند توافق صلح در غزه با میانجیگری دولت ترامپ انجام شد، اما بنیادهای درگیری همچنان پابرجاست. در تازهترین رخداد، ترامپ نیز بمباران دوبارهی غزه توسط ارتش اسرائیل را توجیه کرده و آن را نقض آتشبس نمیداند، اقدامی که خشم افکار عمومی جهان را برانگیخته است. اسرائیل خواهان کنترل امنیتی کامل بر مناطق کلیدی است و فلسطینیان این وضعیت را نه صلح، بلکه آتشبسی تحمیلی و ناپایدار میدانند. درون اسرائیل، فشار راستگرایان برای الحاق کرانهی باختری ادامه دارد. این رویکرد تندروانه اگرچه تلاشهای واشنگتن برای عادیسازی روابط اسرائیل و عربستان را نیز تضعیف کرده ولی امریکا مخالفت جدی با ان ندارد.
نتانیاهو که با پروندههای فساد و نارضایتی اجتماعی روبهروست، برای بقای سیاسی خود به فضای تهدید دائمی نیاز دارد. تا زمانی که جامعه در حالت بسیج و ترس نگه داشته شود، پرسش از ناکارآمدی دولت و فساد کنار میرود. در نتیجه، تداوم درگیری نه نشانهی قدرت، بلکه ابزاری برای حفظ قدرت است. سالها شستوشوی مغزی، که ایدئولوژی برتری قومی در نظام آموزشی، رسانهها و سیاست رسمی این کشور را نهادینه کرده است، اکثر مردم اسرائیل را به بزرگترین نژادپرستان جهان تبدیل کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید