دور نو گفتگو میان توده ای ها

دور نو گفتگو میان توده ای ها در “توده ای ها” و نوشته های پیوسته

به بهانه انتشار سند بزرگداشتِ هفتاد و ششمین سالگردِ بنیادگذاریِ حزب توده ایران

گریزان از متن ، درگیر حاشیه در جهت توجیه رفورمیسم

گفتگو بر پایه مواضع نظری مشخص و برای پراتیک انقلابی!

خـرده کـاری «سـوزن دوزی بـی انتهـا»!

دیپلـوماسـی مخفـی؟

خرسندی ”راه توده“ و آن چه حسین راغفر نگفت!

پـل بـزنیـم!

ارتجاع حزب توده ایران را پاره پاره می خواهد!

اسلوب دفاع از جایگاه تاریخی حزب طبقه ی کارگر

دغدغه ی نبرد طبقاتی روز در ایران

استه تیک نبرد منفی- مسالمت آمیز!

به بهانه یورشِ ۷ اردیبهشت ۱۳۶۲

دست ها را بگیریم تا برخاستن و رفتن بخواهیم!

روز اول ماه مه

رابطه ی جبهه متحد خلق و جبهه ضد دیکتاتوری در شرایط کنونی

موانع نظری و عملیِ تزِ “برپاییِ دو جبهه همزمان”

چگونگی یگانگی نظری میان توده ای ها!

اسلوب دفاع از جایگاه تاریخی حزب طبقه ی کارگر

تضاد بین جمهوری اسلامی  و دولت ترامپ تضاد میان خلق و امپریالیسم نیست!

تا آن هنگام که .. «پرویزن روزگار در کار است»

رفقا! خلق در انتظارِ شماست!

اگر دل به بودن و ماندن کنار هم داریم!؟

از کجا می آییم؟به کجا باید برویم؟

وحدت با کی؟ برای چی؟ 

یکپارچگی توده ای ها شدنی است!

گفتگو میان توده‌ای ها، دودِ سیاه یا دودِ سفید؟

گفتگوی توده ایها؛ دودِسیاه یا دودِسفید؟(۲)

آیا “راه توده” در خانه وحدت جایی دارد؟

وحـدت، ولی در چـه خـانـه ای؟!

گفتگو میان توده ای ها و مشکلات آن

وظیفه ی روز در برابر حزب توده ایران

سیاست مستقل طبقاتی حزب توده ایران

زمان گزینش فرا رسیده است!

سنگ زیربنای گفتگو میان توده ای ها

استه تیکِ دیالکتیکِ جانبداری متعهد و پاسخگو

گفت و شنفت در سیاست های حزب توده ایران

گفت و شنفت میان رفیق سیامک و رفیق فرهاد

در باره ی گفت و شنفت

باز هم در باره ی گفت و شنفت

آب در هاون کوفتن یا زمین آرزو را شیار زدن

خط مشی کنونی دنباله ی دیالکتیکی خط مشی گذشته




هدف ما

“توده ایها” می خواهد مرکز جمع آوری توده ایها باشد. مرکزی که با ایجاد محیط برای بحث آزاد و روشنگر در چارچوب احترام به برنامه و اساسنامه حزب میتواند در راستای تبادل نظر با آفرینش نظرات مشترک در مسائل اصلی و عمده به وحدت نهایی میان هواداران حزب کمک کند.
“توده ایها” نمی خواهد و مدعی نیست که جانشین حزب است. همچنین “توده ایها” خود را در معارضه با حزب توده ایران نمی بیند. ولی ما معتقدیم که بحث آزاد با احترام متقابل  تنها راه مبارزه با دسیسه های دشمن در مورد پاره پاره کردن حزب است.
برای انجام وظیفه و موفقیت در این راه ما به کمک رفقایی در ایران که با مسائل کارگری آشنا دارند احتیاج مبرم داریم. نظر ما این استکه از بار مطالب “روشنفکری” “توده ایها” کمی بکاهیم و به بار کارگری ان بیافزاییم.
پراکندگی توده ایها دلایل مختلفی دارد که از حوصله این نوشته خارج است ولی آنچه که مسلم است همه ما به نوبه خود در این پراکندگی به نوعی “شریک جرم” هستیم. در این میان اما مسولیت مسوولین فعلی حزب توده ایران را نیز نباید از یاد برد. این رفقا هر چند با تکرار همیشگی جملاتی  نظیر ” حزب توده ایران متعلق به همه کسانی است که به وظیفه تاریخی حزب طبقه کارگر، و [به] آرمان ها و برنامهء حزب باورمندند….  حزب ما به همه وفاداران به آرمان های طبقه کارگر نیاز دارد” اینطور وانمود میکنند که “حزب توده ایران خانهء تمام کسانی است که جز پیروزی طبقه کارگر و زحمتکشان و رهایی میهن از بندهای استبداد قرون وسطایی و استقرار سوسیالیسم آرزو و اندیشهء دیگری ندارند. قدرت ما در وحدت ماست” ولی در عمل درهای حوزه های حزبی را برای رفقایی که به شهادت تاریخ “جز پیروزی طبقه کارگر و زحمتکشان […] و استقرار سوسیالیسم آرزو و اندیشهء دیگری ندارند” می بندند و با این عمل بار بزرگی از “گناه” این پراکندگی را بر دوش میکشند.
“خط قرمز” شرایط عضویت در حوزه نه بر حسب وفاداری به برنامه و اساسنامه حزب بلکه بر پایه تبعیض کشیده شده است.  بقول جورج اوول “همه با هم برابرند. ولی بعضی ها از دیگران برابرترند”.

 

از دوستان و هواداران حزب و دیگر نیروهای کارگری و سوسیالیستی خواهشمندیم که آدرس الکترونیکی مقاله ها و یا اخبار در رسانه ها و خبرگزاری ها در ایران که هواداران سوسیالیسم بررسی انتقادی آن ها را پر اهمیت ارزیابی می کنند، زیر عنوان ابراز نظر برایمان بفرستند. برای فرستادن اظهار نظر لزومی نیست که خوانندگان از ایمیل حقیقی خود استفاده کنند.